Przypadkowo usunąłem ważne filmy z mojej karty SD podczas zwalniania miejsca i od razu przestałem jej używać, aby nic nie zostało nadpisane. Te pliki są naprawdę ważne i potrzebuję porady dotyczącej najlepszego sposobu odzyskania usuniętych filmów z karty SD, w tym bezpiecznego oprogramowania do odzyskiwania danych lub kroków, które naprawdę działają.
Straciłem już wystarczająco dużo nagrań z kart SD, żeby darować sobie sztuczne budowanie napięcia. Tak, usunięte wideo często da się odzyskać. W większości aparatów usunięcie pliku nie kasuje od razu danych. Karta oznacza to miejsce jako wolne, a późniejsze nagrania nadpisują je dopiero później. Jeśli nic nowego nie trafiło jeszcze na te sektory, twoje nagranie nadal ma szansę.
Pierwsza rzecz: przestań używać karty. Natychmiast. Nie nagrywaj więcej wideo. Nie rób zdjęć. Nie formatuj jej, nawet jeśli Windows wyświetli komunikat i zacznie dramatyzować. Każdy zapis na karcie zmniejsza twoje szanse.
Jeśli komputer nadal widzi kartę SD, nawet jako RAW albo z komunikatem o formatowaniu, zacząłbym od Disk Drill. Z czasem testowałem kilka narzędzi, a tutaj naprawdę istotna jest funkcja Advanced Camera Recovery. Wideo z kamer często zapisuje się we fragmentach, a nie jako jeden uporządkowany blok. Kamery sportowe, drony, wideorejestratory, bezlusterkowce — wszystkie mają tendencję do zostawiania nagrań rozrzuconych po karcie. Zwykłe narzędzia do odzyskiwania plików czasem przywracają uszkodzoną skorupę albo klip trwający pół minuty, gdy oryginał miał dwadzieścia. Advanced Camera Recovery wyszukuje te oddzielone fragmenty i odbudowuje je w jeden odtwarzalny plik. W przypadku materiałów z GoPro, DJI, Sony, Canon, Nikon, Fujifilm, Insta360 i podobnego sprzętu ma to ogromne znaczenie.
Co bym zrobił:
- Pobierz Disk Drill z oficjalnej strony CleverFiles. Wybierz wersję dla Windows lub macOS, której potrzebujesz.
- Zainstaluj program i uruchom go.
- Podłącz kartę SD przez czytnik kart. Unikałbym podłączania przez aparat, jeśli masz pod ręką czytnik. Bezpośredni dostęp zwykle działa sprawniej.
- W Disk Drill znajdź swoją kartę SD na liście urządzeń. Kliknij Search for lost data.
- Gdy pojawi się pytanie o metodę odzyskiwania, wybierz Advanced Camera Recovery. Jeśli brakuje ci plików wideo z kamery, od tego trybu zacząłbym w pierwszej kolejności.
- Poczekaj na zakończenie skanowania. Mała karta, szybka karta, sprawna karta — może skończyć się szybko. Duże albo niestabilne karty potrzebują więcej czasu. Widziałem skanowania trwające ponad godzinę.
- Kliknij Review found items w prawym górnym obszarze, gdy tylko zaczną pojawiać się wyniki.
- Użyj filtrów i opcji wyszukiwania, żeby nie przekopywać się przez śmieci. Sortuj według typu, rozmiaru, daty — czegokolwiek, co pomoże zawęzić wyniki.
- Podglądnij klipy przed ich przywróceniem. Ten krok oszczędza czas. Jeśli podgląd działa, twoje szanse są większe. Jeśli nie działa, nie zakładaj, że plik jest w porządku.
- Zaznacz filmy, które chcesz odzyskać, i kliknij Recover.
- Wybierz inne miejsce docelowe, na przykład wewnętrzny dysk SSD albo inny dysk zewnętrzny.
- Nie odzyskuj danych z powrotem na tę samą kartę SD. Widziałem, jak ludzie zrobili to raz, i tak, skończyło się źle.
- Po zakończeniu odzyskiwania otwórz pliki w swoim zwykłym odtwarzaczu multimedialnym i sprawdź je od początku do końca, jeśli nagranie ma znaczenie.
Potem przywrócone pliki powinny pojawić się w Eksploratorze plików w Windows lub Finderze w macOS. Disk Drill dla Windows odzyskuje do 100 MB za darmo. Na Macu możesz najpierw przeskanować i podejrzeć pliki, a potem zdecydować, czy opłaca się płacić za licencję.
Jedna rzecz, którą zrobiłbym w przypadku wszystkiego, co ważne — płatna praca, rodzinny wyjazd, sprawy prawne, jednorazowe wydarzenie — to wykonanie obrazu karty bajt po bajcie przed rozpoczęciem odzyskiwania. Oto wspomniany link do filmu pokazującego ten proces:
Dzięki temu masz dokładną kopię karty SD, więc próby odzyskiwania odbywają się na kopii zamiast na oryginale. Polubiłem to podejście po tym, jak lata temu zepsułem kartę. Pozwala zachować źródło w nienaruszonym stanie, co pomaga, jeśli później potrzebna będzie druga próba.
Odzyskiwanie programowe sprawdza się w wielu przypadkach. Mimo to przerwałbym i oddał kartę specjaliście, jeśli dzieje się którakolwiek z tych rzeczy:
- Karta SD ma uszkodzenia fizyczne. Pęknięcia, wygięcia, zalanie — cokolwiek z tego.
- Komputer w ogóle nie wykrywa karty.
- Karta rozłącza się podczas skanowania.
- Szybko się nagrzewa po podłączeniu. Na tym etapie nie testowałbym jej dalej.
- Aparat zgłasza błędy sprzętowe lub nośnika.
- Brakujące nagranie ma poważne znaczenie osobiste, biznesowe albo prawne.
Jeśli karta nadal jest widoczna w Disk Drill i nie ma uszkodzeń fizycznych, najpierw warto spróbować oprogramowania. Czas ma tu znaczenie. Przestań używać karty, rozpocznij odzyskiwanie tak szybko, jak możesz, a twoje szanse zwykle będą większe.
Zrobiłeś właściwy pierwszy krok. Przestań używać karty SD. To daje Ci największą szansę.
Zgadzam się z @mikeappsreviewer w jednej ważnej kwestii: odzyskiwanie rób przez czytnik kart, a nie przez aparat. Trochę różnię się co do procesu. Zanim uruchomisz jakąkolwiek aplikację do odzyskiwania, najpierw sprawdziłbym stan karty, jeśli używasz Windowsa. Użyj narzędzia takiego jak H2testw lub SD Card Formatter wyłącznie do diagnostyki, nie do zapisywania ani formatowania. Jeśli karta traci połączenie albo odczytuje dane z dziwnymi prędkościami, przerwij. Programowe odzyskiwanie szybko robi się problematyczne przy uszkodzonym nośniku.
Jeśli karta jest stabilna, Disk Drill to solidny wybór do odzyskiwania usuniętych filmów z karty SD. Najpierw wykonaj skan, sprawdź podgląd tego, co znajdzie, a potem zapisuj odzyskane klipy na komputerze, nigdy z powrotem na kartę. Przy usuniętych filmach rozmiar pliku ma znaczenie. Jeśli Twoje klipy miały po 2 GB każdy, a skan pokazuje fragmenty po 40 MB, spodziewaj się tylko częściowego odzysku. Jeśli widzisz pliki o rozmiarach zbliżonych do oryginalnych, Twoje szanse mocno rosną.
Jest jeszcze jedna rzecz, którą ludzie pomijają: jeśli to możliwe, najpierw skopiuj całą kartę do pliku obrazu. Potem pracuj na tym obrazie. Mniejsze ryzyko, mniej przypadkowych wpadek.
Warto też zerknąć na ten krótki poradnik o odzyskiwaniu filmów z karty SD:
szybka wskazówka dotycząca odzyskiwania filmów z karty SD
Jeśli te filmy są związane z pracą, sprawami prawnymi albo jednorazowym wydarzeniem, po jednym nieudanym skanie pominąłbym domowe narzędzia i oddał kartę do laboratorium odzyskiwania danych. To właśnie kolejne skany sprawiają, że ludzie pogarszają sytuację, zapytaj mnie skąd wiem lol.
Najważniejsze już zrobiłeś, czyli przestałeś używać karty. To ma większe znaczenie, niż ludziom się wydaje.
W większości zgadzam się z @mikeappsreviewer i @mike34, ale nie poświęcałbym zbyt dużo czasu na testowanie karty, jeśli te filmy są nie do zastąpienia. Każde dodatkowe montowanie, skanowanie i ponawianie prób to nadal obciążenie dla karty. Jeśli odczytuje się normalnie, od razu przejdź do odzyskiwania albo, jeszcze lepiej, najpierw wykonaj obraz i pracuj na nim.
Kilka praktycznych rzeczy, które nie zostały powiedziane wystarczająco jasno:
- Jeśli filmy pochodziły z telefonu, sprawdź też kosz galerii telefonu lub folder ostatnio usuniętych. Niektórzy zakładają, że kopia z karty SD przepadła, podczas gdy telefon nadal ma wersję w pamięci podręcznej albo zsynchronizowaną.
- Sprawdź kopie zapasowe w chmurze, zanim zaczniesz robić coś heroicznego. Google Photos, iCloud, OneDrive, Dropbox, aplikacje producenta aparatu, cały ten nudny stuff, o którym ludzie zapominają.
- Jeśli karta była używana w telefonie z Androidem jako pamięć wewnętrzna/adoptowana, odzyskanie danych staje się dużo trudniejsze, bo pliki mogą być zaszyfrowane. W takim przypadku losowe narzędzia mogą być stratą czasu.
Jeśli karta wyświetla się poprawnie na komputerze, Disk Drill to rozsądna opcja do odzyskiwania usuniętych filmów z karty SD. Skupiłbym się mniej na nazwach plików, a bardziej na tym, czy podglądy faktycznie się odtwarzają i czy rozmiary odzyskanych plików wyglądają realistycznie. Duże pliki wideo, które wracają jako malutkie, to zwykle zła wiadomość.
Jeśli materiał jest naprawdę ważny — ślub, sprawa prawna, płatna praca, jedyne takie rodzinne nagrania — poważnie rozważyłbym laboratorium odzyskiwania danych zanim wykonasz wiele skanów. Tutaj trochę nie zgadzam się z podejściem po prostu próbuj dalej programami, które ludzie czasem mają. Czasem metoda DIY działa. Czasem tylko marnuje czas i szansę na czystsze odzyskanie.
Ten wątek też jest całkiem trafny, jeśli chcesz poznać więcej opinii o odzyskiwaniu usuniętych domowych filmów z karty SD:
najlepsza szansa na odzyskanie domowych filmów z karty SD
Krótka wersja: żadnych nowych zapisów, tylko czytnik kart, odzyskuj na inny dysk i nie klikaj w panice formatuj, jeśli Windows zacznie się dziwnie zachowywać. Na tym ludzie wykładają się za każdym razem.
Zgadzam się z @mike34 i @cazadordeestrellas w jednej kluczowej kwestii: jeśli te filmy są naprawdę niezastąpione, nie zamieniaj tego w weekend niekończącego się „jeszcze jednego skanu”. Nieco nie zgadzam się z pomysłem, żeby najpierw robić dużo sprawdzania stanu nośnika, chyba że karta już zachowuje się dziwnie. Jeśli montuje się bez problemu, od razu zrobiłbym jej obraz albo uruchomił jeden ostrożny przebieg odzyskiwania i na tym poprzestał.
Kilka rzeczy, które pomagają konkretnie przy odzyskiwaniu wideo, a o których ludzie często zapominają:
- Spróbuj przypomnieć sobie dokładny aparat/aplikację, które utworzyły te pliki. Kontenery wideo mają znaczenie. MP4, MOV, AVCHD, dzielone pliki GoPro, klipy DJI, segmenty z kamer samochodowych — wszystko odzyskuje się inaczej.
- Jeśli odzyskane filmy nie chcą się odtwarzać, nadal mogą dać się uratować za pomocą narzędzia do naprawy wideo, bo czasem dane są na miejscu, ale nagłówek jest uszkodzony.
- Sortuj wyniki skanowania według sygnatury/typu pliku, a nie tylko oryginalnych nazw folderów. Usunięte nagrania z karty SD często wracają bez starych nazw.
Jeśli chodzi o oprogramowanie, Disk Drill to przyzwoity wybór, jeśli karta jest nadal czytelna.
Zalety Disk Drill
- dobrze znajduje usunięte multimedia na kartach SD
- podgląd pomaga odsiać oczywiste śmieci
- interfejs jest na tyle prosty, że jest mniejsze ryzyko kliknięcia niewłaściwej opcji
- obsługuje tworzenie obrazu, co jest bezpieczniejszą drogą
Wady Disk Drill
- głębokie skanowanie może zwrócić dużo chaotycznych, przemianowanych wyników
- limity darmowego odzyskiwania mogą być irytujące przy dużych plikach wideo
- jeśli karta ma rzeczywiste problemy sprzętowe, oprogramowanie tego magicznie nie naprawi
W porównaniu z tym, co pisali @mikeappsreviewer, @mike34 i @cazadordeestrellas, moja dodatkowa rada jest taka: po odzyskaniu przetestuj każdy odzyskany klip w całości, a nie tylko pierwsze 10 sekund. Uszkodzenia często ujawniają się w połowie długich nagrań.
Jeśli karta rozłączy się choćby raz, przestań działać samodzielnie i oddaj to profesjonalistom. Tego bym nie ryzykował.