Mijn SD-kaart werkt plotseling niet meer nadat ik hem uit mijn camera heb gehaald, en nu staat er dat de kaart beschadigd is en moet worden geformatteerd. Er staan belangrijke familiefoto’s op die ik nog niet heb geback-upt. Ik heb advies nodig over veilige stappen voor fotoherstel van een SD-kaart en of er een manier is om foto’s te herstellen voordat ik de kaart formatteer.
Ik heb dit op de vervelende manier geleerd. Een SD-kaart ziet er normaal uit en slaat dan ineens om naar onleesbaar. Ik heb het zien gebeuren nadat een camera vastliep, nadat een overdracht werd onderbroken, nadat de batterij halverwege een opname leeg raakte, en een keer doordat ik de kaart te snel eruit trok. Geen waarschuwing, geen respijt. Het ene moment staan je bestanden er nog, het volgende moment geeft het apparaat een corruptiefout voordat je ook maar iets hebt gekopieerd.
Het deel dat mensen missen is dit. Een corrupte SD-kaart betekent niet altijd dat de foto’s, video’s of documenten weg zijn. Heel vaak zit het probleem in het bestandssysteem, niet in de bestanden zelf.
Dus als eerste: accepteer de reparatiemelding niet meteen. Als Windows, Android, je camera of iets anders zegt dat je de kaart moet formatteren, stop dan daar. Klik niet op ja omdat je wilt dat de kaart weer werkt. Als je bestanden belangrijk zijn, komt herstel op de eerste plaats.
Dat is de volgorde die ik elke keer gebruik. Haal eerst de gegevens eraf. Repareer de kaart later.
Ik begin meestal met Disk Drill. Die is behoorlijk goed geweest bij lelijke kaartstoringen, en het onderdeel dat ik het fijnst vind is de byte-voor-byte back-upoptie. Ik maak een image van de kaart en scan daarna de image in plaats van steeds opnieuw op de originele SD-kaart te blijven inwerken. Minder risico, minder stress. Zodra de herstelde bestanden ergens anders naartoe zijn gekopieerd en ik er een paar heb gecontroleerd zodat ik weet dat ze openen, ga ik pas aan de kaart zelf sleutelen.
Methode 1: Voer eerst CHKDSK uit
Dit is de standaard Windows-oplossing. CHKDSK is bedoeld voor schade aan het bestandssysteem, niet voor defecte hardware. Als de kaart ineens niet meer opent, fouten geeft of vraagt om geformatteerd te worden, zou ik hier beginnen.
Stappen:
1. Plaats de SD-kaart in je pc.
2. Open Verkenner en kijk naar de stationsletter van de kaart.
3. Zoek naar Opdrachtprompt in het Startmenu.
4. Klik er met de rechtermuisknop op en kies Als administrator uitvoeren.
5. Typ chkdsk X: /r en vervang X door de letter van de SD-kaart.
6. Druk op Enter en laat het proces voltooien.
Grote kaarten nemen even tijd in beslag. Ik heb gezien dat het lang genoeg bleef hangen om te denken dat het was vastgelopen, en daarna was het toch gewoon klaar. Als de schade in de bestandssysteemrecords zit en niet in het geheugen zelf, brengt CHKDSK de kaart soms terug zonder extra werk.
Methode 2: Probeer TestDisk voor een ontbrekende partitie
Als CHKDSK niets doet, of de SD-kaart wordt weergegeven als niet-toegewezen ruimte, ontbrekende capaciteit of helemaal geen partitie, stap ik over op TestDisk.
Deze tool richt zich op de partititiestructuur. Ander probleem, andere oplossing. Soms staan de bestanden nog steeds op de kaart, maar is de kaart die ernaartoe verwijst beschadigd. TestDisk is spuuglelijk, ouderwets menugedoe, maar ik heb gezien dat het kaarten redde die ik al had afgeschreven.
Stappen:
1. Download en open TestDisk.
2. Kies de getroffen SD-kaart uit de lijst met stations.
3. Gebruik het type partitietabel dat het voorstelt.
4. Selecteer Analyze.
5. Voer Quick Search uit.
6. Controleer de partities die het vindt.
7. Als de ontbrekende er goed uitziet, kies dan Write om de partitietabel te herstellen.
8. Start de computer opnieuw op als daarom wordt gevraagd.
De interface voelt alsof die uit 2006 is ontsnapt, maar ik zou het toch in de buurt houden. Het doet één taak goed.
Methode 3: Formatteer de kaart
Als geen van de eerste twee methoden de kaart weer in een normale staat terugbrengt, is formatteren de laatste reparatiestap.
Tegen die tijd zouden je bestanden al moeten zijn hersteld en ergens anders opgeslagen. In deze fase probeer je geen gegevens meer te redden. Je probeert het bestandssysteem opnieuw op te bouwen zodat de kaart weer bruikbaar wordt.
Stappen:
1. Open Verkenner.
2. Klik met de rechtermuisknop op de SD-kaart en kies Formatteren.
3. Kies exFAT tenzij je apparaat iets anders nodig heeft.
4. Laat de grootte van de toewijzingseenheid op Standaard staan.
5. Klik op Start.
6. Wacht tot Windows klaar is.
Als het formatteren werkt en de kaart zich daarna normaal gedraagt, was het probleem waarschijnlijk logische corruptie. Als de kaart zelfs na een schone formattering opnieuw corrupt raakt, vertrouw ik haar niet meer. Op dat moment ga ik ervan uit dat het geheugen aan het slijten is. Ik heb eerder geprobeerd kaarten een tweede kans te geven. Slecht idee. Zodra ze zich meer dan één keer vreemd beginnen te gedragen, vervang ik ze en ga ik verder.
Schrijf niets nieuws naar de kaart. Dat geldt ook voor formatteren, repareren of meer foto’s maken. Elke schrijfactie verlaagt je kans.
Ik verschil een beetje van @mikeappsreviewer over CHKDSK. Ik zou het niet als eerste uitvoeren als de foto’s veel waarde hebben. CHKDSK herstelt bestandssysteembeschadiging door metadata te wijzigen. Soms helpt het. Soms verplaatst het dingen en wordt fotoherstel rommeliger. Voor familiefoto’s zou ik eerst alleen-lezen herstel doen.
Mijn volgorde:
-
Probeer een andere kaartlezer en een andere USB-poort.
Een slechte lezer veroorzaakt vaker nep-corruptiefouten dan mensen denken. -
Test op nog één andere computer.
Als de ene pc hem ziet en de andere niet, ligt het probleem niet altijd aan de kaart. -
Als de kaart wordt aangekoppeld, kopieer dan alles met een tool voor bestandskopiëren die leespogingen herhaalt.
TeraCopy op Windows is redelijk voor haperende media. -
Als hij niet wordt aangekoppeld, scan hem dan met Disk Drill of PhotoRec.
Disk Drill is makkelijker uit te zoeken voor foto’s, en het gaat beter om met beschadigde SD-kaarten dan veel gratis tools in mijn ervaring. PhotoRec is gratis en krachtig, maar bestandsnamen en mappen komen vaak rommelig terug. -
Herstel naar je harde schijf, nooit terug naar de SD-kaart.
Een paar extra controles.
Als je camera RAW heeft opgeslagen, zoek daar dan ook naar, niet alleen naar JPG.
Als de kaart warm wordt, koppel hem los. Dat wijst op hardwarefalen.
Als de computer vraagt om de schijf te initialiseren, klik dan op nee.
Als de foto’s uniek zijn, stop dan met doe-het-zelf na één schone scan en stuur hem naar een herstelbedrijf. Herhaalde scans op een stervende kaart zijn hoe mensen iets slechts nog erger maken.
Als je eerst een begrijpelijke uitleg wilt voordat je het gebruikt, behandelt deze Disk Drill-review herstel, imaging en wat het goed doet bij beschadigde kaarten,
bekijk hoe Disk Drill presteert voor herstel van foto’s van SD-kaarten
Na het herstel, gebruik de kaart niet meer. Corruptie komt meestal terug. Dat is het deel dat mensen niet graag horen, maar oude kaarten zijn goedkoop, verloren foto’s niet.
Formatteer het nog niet. Die prompt is eigenlijk de val waar iedereen één keer op klikt en later spijt van krijgt.
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @kakeru over het vermijden van schrijfacties, maar ik ben iets minder happig om de kaart te “repareren” voordat ik weet dat de foto’s veilig zijn. Mijn eerste stap zou zijn om de SD-kaart te behandelen alsof het kwetsbare hardware is, niet alleen een verprutst bestandssysteem.
Wat ik zou doen en wat eigenlijk nog niet genoeg is benadrukt:
- Schuif het kleine vergrendelschakelaartje op de SD-adapter als je die gebruikt. Het is niet perfect, maar het kan helpen om onbedoelde schrijfacties te voorkomen.
- Controleer of de kaart in Schijfbeheer de juiste grootte toont. Als de capaciteit totaal niet klopt, bijvoorbeeld 32GB die als een paar MB wordt weergegeven, wijst dat eerder op een controllerfout dan op simpele corruptie.
- Als het een microSD-kaart is, probeer die dan in een telefoon of camera alleen om te zien of hij wordt gelezen, niet om het apparaat hem te laten “repareren”. Sommige kaartlezers zijn gewoon onbetrouwbaar.
Als de kaart überhaupt wordt gedetecteerd, maak dan eerst een image en herstel daarna vanaf die image. Disk Drill is hier prima voor, omdat zowel imaging als fotoherstel eenvoudig te doen zijn zonder al te diep in nerdgedoe te duiken. Ik weet dat sommige mensen meteen naar CHKDSK grijpen, maar voor onvervangbare familiefoto’s zou ik liever eerst de huidige staat veiligstellen. CHKDSK kan helpen, zeker, maar het kan later herstel ook lastiger maken. Daar ben ik geweest, die domme fout heb ik gemaakt.
Kijk ook naar verborgen herstelde mappen zoals FOUND.000 na mislukte reparatiepogingen. Soms komen delen van bestanden daar terecht.
En als de kaart willekeurig de verbinding verbreekt, warm wordt of halverwege een scan verdwijnt, stop dan met ermee te rommelen. Dat is het moment waarop doe-het-zelf verandert in hoe mensen de rest van hun gegevens kwijtraken.
Als je een uitleg wilt, behandelt deze stapsgewijze handleiding om een corrupte SD-kaart te repareren en foto’s te herstellen het basisproces behoorlijk goed.
Nog één ding: zelfs als je alles herstelt en de kaart na het formatteren weer prima lijkt, zou ik hem niet opnieuw vertrouwen voor familiefoto’s. Vervang hem.
Ik ben het met @kakeru en @espritlibre over één ding eens: ga ervan uit dat de kaart instabiel is, niet alleen gecorrumpeerd. Waar ik het licht oneens ben met @mikeappsreviewer is de timing. Reparatietools zijn later prima, maar als de kaart steeds van het systeem verdwijnt, is het beter om eerst een volledige image te maken en alleen met die kopie te werken.
Een paar dingen die niet genoeg benadrukt worden:
- Controleer Event Viewer of systeemlogboeken terwijl je hem aansluit. Als je herhaalde I/O- of controller-resetfouten ziet, wijst dat meer op hardwareproblemen dan op eenvoudige bestandssysteembeschadiging.
- Op Linux of macOS kan een alleen-lezen koppelingspoging soms bestanden zichtbaar maken wanneer Windows alleen de formatteringsmelding geeft.
- Als de kaartlezer een schrijfcache-optie heeft ingeschakeld, schakel die dan uit voordat je test. Plotseling verwijderen zorgt er soms voor dat metadata half weggeschreven achterblijft.
Over Disk Drill, aangezien het ter sprake kwam:
- Voordelen: heel eenvoudig bestanden vooraf bekijken, goede resultaten bij het terughalen van foto’s, imaging is ingebouwd, minder intimiderend dan PhotoRec/TestDisk.
- Nadelen: diepere scans kunnen traag zijn, herstelde bestandsnamen/mappen blijven niet altijd behouden, en als de kaart fysiek defect raakt kan het nog steeds geen wonderen verrichten.
Mijn volgorde zou zijn: controleer detectie en werkelijke capaciteit, maak indien mogelijk een image, scan de image met Disk Drill of een andere hersteltool, en overweeg pas daarna reparatiepogingen wanneer je foto’s elders veilig zijn.
En als herstelde JPEG’s er beschadigd uitzien, bewaar ze dan toch. Gedeeltelijke bestanden kunnen soms later nog worden gerepareerd.